U bent hier

Nederland


Grutto (Limosa limosa). Foto: Sylvia de Vries.
Nederland ligt in het noordwesten van Europa en wordt begrensd door de Noordzee, Duitsland en België. De lengte van de landsgrens bedraagt 1027 km, terwijl de kustlijn 451 km lang is. Daarnaast behoren enkele eilanden rond de Caribische Zee tot Nederland.

(De tekst in dit vak komt oorspronkelijk van het Wikipedia-artikel "Nederland". Deze tekst is beschikbaar onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen).
afbeelding van Julian

In het westen...


Dit mannetje van de Buffelkopeend (Bucephala albeola) zwemt al sinds 2004 elke winter op de Gaatkensplas bij Barendrecht. Er wordt aangenomen dat 't een wilde vogel is, afkomstig van het oorspronkelijke leefgebied in Noord-Amerika. Waar hij zich tussendoor -gedurende het zomerseizoen- bevindt is 'n raadsel maar dat er sprake is van trekgedrag is duidelijk. Of we deze woerd recht doen door hem als "dwaalgast" te bestempelen valt te betwijfelen. Meneer houdt eigenwijs z'n eigen reisschema aan maar er is geen sprake van "dwalen". Smile


Bij de Nieuwe Droogmaking van Berkel en Rodenrijs foerageren twee Zwarte Ibissen (Plegadis falcinellus). Zo dichtbij heb ik ze nog niet eerder gezien.

afbeelding van Julian

Hardenberg Herbarium #3: Veronica hederifolia.


Klimopereprijs (Veronica hederifolia) dankt haar Nederlandse én wetenschappelijke naam aan de bladvorm die net als bij Klimop (Hedera helix, het grote blad rechts op de foto) handvormig is (een grote middenlob met aan de zijkant kleinere lobben). De verse groene planten zijn op het moment onder andere te vinden in parken, tuinen, "schoffelstrookjes" van de gemeente en langs paden. Het is 'n vroege bloeier; de kleine bloemen -lichtblauw van kleur- zou je in maart al kunnen zien.

Exacte locatie van de foto: https://ivnhardenberg.waarneming.nl/waarneming/view/148241205
Staat ook dichtbij het kijkscherm aan de Vecht: https://ivnhardenberg.waarneming.nl/waarneming/view/148241209
Kaart met locaties in onze gemeente waar ik de soort heb aangetroffen hier.

Dit artikel in de Facebookgroep "Natuur in Hardenberg".

afbeelding van Sylvia

Wij gaan naar Texel toe, wij gaan naar Texel toe

Het was de enige mooie dag qua weer van de hele week! De zon scheen en ondanks de kou, was het gewoon prachtig dat het helder was en niet bewolkt of regen, sneeuw en hagel. Via Julianadorp reden we naar Texel, want in dat dorp zaten de Pestvogels (Bombycilla garrulus) die we al snel gevonden hadden. En wat kwamen ze dichtbij terwijl ze hun vrolijke rinkelende geluid lieten horen. De dag was meteen helemaal goed en nog maar amper begonnen want we waren nog niet eens op het eiland. Daar werd het alleen maar beter. Het kostte even een tijdje maar Julian vond de Zwartbuikwaterspreeuw (Cinclus cinclus cinclus) langs het ranzigste en bruinste slootje op heel Texel, wat een gekke vogel. Ook de IJsduiker (Gavia immer) lukte in één keer! Het was lastig een foto te maken want hij dook steeds onder en deed zijn naam eer aan. Op de heenweg zagen we ook nog als bonus een Drieteenmeeuw (Rissa tridactyla) achter de boot aan zweven. Een pizza was de kroon op deze vogeldag.

afbeelding van Julian

Gasten uit het noorden

Hardenberg-Vlissingen... Met de trein bijna 4,5 uur dus een behoorlijke rit. Ik kon 't niet laten want de kans om een Ross' Meeuw (Rhodostethia rosea) te kunnen twitchen in Nederland krijg je niet snel weer.

Op zo'n tien minuutjes lopen van station Vlissingen bevindt zich de Binnenhaven waar de meeuw telkens tot op 'n paar meter afstand rondvloog. Super! Af en toe ging 'ie enkele seconden dobberen en trok zich bij dat alles niets aan van de groep enthousiaste vogelaars die netjes op 'n rij stonden aan wal.

De Ross' Meeuw (in dit geval een vogel in z'n tweede levensjaar) dwaalt zelden zo ver zuidelijk vanaf 't leefgebied bij de Noordpool.

Op de terugweg heb ik een tussenstop gehouden bij Arnhem om de Witstuitbarmsijs aldaar te bewonderen. Deze trekt op met 'n groepje Grote Barmsijzen en het verschil zien tussen beide soorten is nog niet zo gemakkelijk. Dat er discussie bestaat over de legitimiteit van de soortstatus van Witstuitbarmsijs illustreert dit. Het zou 'n lichte variant van de Grote Barmsijs zijn. Hoe dan ook, mooi is 'ie wel! De soort is niet alleen bleker dan de Grote Barmsijs maar ook minder gestreept; de stuit en onderstaartdekveren zijn praktisch egaal wit. Daarnaast heeft hij (een volwassen man) geen opvallend rode borst maar er zit slechts een rossige veeg.


Witstuitbarmsijs ssp. exilipes (Acanthis hornemanni exilipes) in het midden; rechts 'n Grote Barmsijs (Acanthis flammea flammea). Net als Ross is Witstuitje 'n gast uit het hoge noorden.


Grote Barmsijs ssp flammea (Acanthis flammea flammea). Ongeveer 30 exemplaren ter plaatse. Momenteel is er 'n "invasiejaar" gaande van deze soort; dan kun je ze overal in het land tegenkomen. Normaliter zie je ze maar af en toe.

afbeelding van Sylvia

Zijn eigen plekje


Meerdere keren hebben we jou gezocht. Meerdere keren waren daar alleen de stille bomen. De bomen waar je misschien wel zat, maar je nooit liet zien. Waar je leek te schitteren als afwezige. Waar je leek te schuilen zodat niemand je kon vinden. Maar vandaag is een andere dag! Vandaag zijn jullie met z'n tweeën. Vandaag genieten jullie van de zon, van de aankomende lente al duurt het nog zo lang. Wat mooi om jou te zien op jouw eigen plekje, zachte Ransuil (Asio otus).


De verbeterde versie van de Merel, de Koperwiek (Turdus iliacus). De pastelkleruige achtergrond, maakt deze foto voor mij geslaagd. Je kan nog net een beetje de oranje schouder zien en het snaveltje met de felgele basis wijst eigenwijs in de richting van waarschijnlijk een of andere vette worm.


Waar denkt deze Koperwiek aan? Zijn volgende maaltijd of zijn terugreis naar Scandinavië?

afbeelding van Julian

Hardenberg Herbarium #2: Claytonia perfoliata.


Winterpostelein (Claytonia perfoliata) is op het moment veelvuldig te vinden. Deze van oorsprong Amerikaanse soort is te herkennen aan de ruitvormige bladeren die groter en steviger zijn dan het blad van Vogelmuur (Stellaria media). Die laatste soort komt qua bladvorm en habitat volgens mij het dichtst in de buurt maar als je beide planten kent zal determinatie verder geen problemen opleveren.

In Hardenberg tref ik Winterpostelein vrijwel uitsluitend aan op stukjes "schoffelgroen" van de gemeente - rondom de bebouwing.

Exacte locatie van de foto hier.
Kaart met locaties in onze gemeente waar ik de soort heb aangetroffen hier.

Dit artikel in de Facebookgroep "Natuur in Hardenberg".

afbeelding van Sylvia

Zaterdags rondje en Zondags ritje

Een ritje door de kou. Want koud is het echt wel. Maar zoals altijd als het droog is eigenlijk, is het fijn om rond te rijden op zoek naar vogels. Julian en ik fietsen op zaterdagochtend een stukje in de buurt. We doen een paar leuke waarnemingen. Zoals een heel erg rond Roodborstje (Erithacus rubecula) en een felblauw IJsvogeltje (Alcedo atthis). Ik denk dat dit Roodborstje bij ons uit de tuin komt... zo rond en als die ooit op de grond valt stuitert die gewoon weer terug op zijn takje. Op zondag rijden we met pap en mam in Groningen rond. Eerst naar Appingedam om daar een slapende en spiedende Ringsnaveleend (Aythya collaris) aan te treffen. Daarna door naar de Breebaartpolder. Het is er zo stil en rustig. Er zijn wel enkele vogels uiteraard, zoals foeragerende Wulpen (Numenius arquata) maar er zijn niet meer dan drie ganzen. Een wonder.

afbeelding van Sylvia

Tour de Lauwersmeer


Samen met pap en Julian doe ik een dag een tour rond het Lauwersmeer. Het is verrassend mooi en droog weer, na weken regen, regen en nog meer regen. Het is nog maar het begin van het jaar en het is stiekem zó leuk om nieuwe vogelsoorten te zien voor 2018. We hebben vandaag ook heel erg veel geluk. We beginnen bij kampeerterrein de Pomp waar de Grijze Wouw gezien is en naast dat we die soort zien, zien we zelfs een Roerdomp! Het is net een 'Waar is Wally' zoekopdracht, maar we vinden hem steeds opnieuw tussen het riet. Op het blauwe water drijven vele soorten eenden en zowel de Wilde Zwaan (Cygnus cygnus, foto hierboven) als de Kleine Zwaan (Cygnus columbianus bewickii, foto hieronder) drijven voorbij.


Deze Nonnetjes (Mergellus albellus) zijn ook heel mooi. De zon schijnt zo fijn en helder, dat alles meteen levendiger lijkt.


Bij de vogelhut van Ezumakeeg is bijna al het water bevroren. Het verbaasd me dat er geen Friezen voorbij schaatsen. Deze Bergeenden (Tadorna tadorna) waren echter een paar van de weinige levende zielen.


Papa ontdekte heel scherp deze Grote Zaagbek (Mergus merganser), dus we stopten natuurlijk meteen... langs de autoweg... in het gras.


Bij Lauwersoog haven moesten we natuurlijk ook even stoppen. Langs de wal zaten dit keer niet alleen bergen Steenlopers, maar ook Paarse Strandlopers (Calidris maritima).


Ik zei: "dit jaar heb ik nog geen Brilduiker" en we zagen binnen 5 seconden een Brilduiker (Bucephala clangula). Sommige gebeden worden snel verhoord.


In het laatste daglicht namen we afscheid van de laatste vogels, nog een Grote Zaagbek en een paar wegvliegende Kleine Zwanen.

afbeelding van Julian

(Patr)ijsvogels


IJsvogels (Alcedo atthis, foto boven) & Patrijsvogels (Perdix perdix, foto onder) zijn te vinden langs de Vecht bij Hardenberg; niet ver van Natuuractiviteitencentrum De Koppel.

afbeelding van Sylvia

Terug naar Hardenberg


Niet alleen het weekend van terug naar de Brouwersdam, maar ook terug naar Hardenberg. Tijdens een ritje in de zon, die je lachend voor de gek hield want het was hartstikke koud, zagen we Kramsvogels (Turdus pilaris).


Tijdens het gluren vanuit het huis naar de tuin, observeerde ik deze Pimpelmees (Cyanistes caeruleus) die genoot van de pindakaas. De Pimpelmees kroop zonder problemen helemaal in het potje. Niet bang voor het deksel op zijn neus.


En tijdens de wandeling door het parkje zagen we deze Grote Barmsijzen (Acanthis flammea flammea), een lifer. Zomaar tijdens een zondags wandelingetje. Dank u wel Heer, voor alles wat u mij geeft.


Zo lief, ik smelt een beetje, maar niet door de warmte, want het is nog steeds hartstikke koud.


Tijdens dezelfde wandeling zagen we ook Puttertjes (Carduelis carduelis), ten minste... zien... we zagen een Putter vermomd als een heleboel elzenproppen.

afbeelding van Sylvia

Koningskwaliteit


Julian en ik zijn op weg naar Utrecht. We gaan vogels zoeken...verrassing! Op het station van Zwolle zien we deze Turkse Tortel (Streptopelia decaocto). Al zijn veertjes zijn opgezet tegen de kou.


In Utrecht zelf op weg naar de plek waar een Bladkoning (Phylloscopus inornatus) zou moeten zitten zien we deze Stormmeeuw (Larus canus). Weer een +1 voor de jaarlijst. Ik vind het spannend en opwindend om weer nieuwe vogelsoorten voor dit jaar te zien. Wat is het toch heerlijk om op pad te zijn.


Geen Bladkoning, we hebben een tijdje gewacht maar lopen nu verder naar een grote waterplas waar een IJseend zou moeten zitten. Ik vind hem door de telescoop! Geen foto's van de IJseend, maar wel van deze Kuifduiker (Podiceps auritus) die vlak voor onze neus boven water komt.


Het is al het eind van de middag als we op de terugweg gaan van de plas bij Vleuten, maar we doen gewoon nog een poging voor de Bladkoning. Twee andere vogelaars hebben hem al gezien. Zij gaan weg en Julian en ik blijven samen achter. Terwijl het zonlicht steeds verder afneemt komt 'ie ineens toch nog tevoorschijn! We kunnen hem zelfs best goed bekijken, want hij zit maar op een paar meter afstand tussen de blaadjes en het riet. toch nog gelukt!

afbeelding van Sylvia

Terug naar de kust (Brouwersdam)


Ons bijna-jaarlijkse uitje aan het begin van het nieuwe jaar naar de Brouwersdam in Zeeland was op deze mooie vrijdag! Deze Paarse Strandlopers (Calidris maritima) zaten op de wal achter een hek te slapen. Zo werden ze niet gestoord en konden ze zonder zich druk te maken rustig de ogen sluiten terwijl de mensen op een paar meter afstand ze bewonderden.


Tussen alle Paarse Strandlopers, was er één lichtpuntje. Een wit middelpuntje in alle donkere grijzigheid. Deze prachtige, lieve Drieteenstrandloper (Calidris alba) deed alsof hij sliep. De helft van de tijd hield hij zijn oogje op een kiertje om te zien of ik ook enge plannetjes had.


Ook de Scholeksters (Haematopus ostralegus) voelden zich waarschijnlijk veiliger in een grotere groep.


Snurk, snurk


Julian en ik dachten eerst dat dit een Tureluur was, maar het bleken Kanoeten (Calidris canutus) te zijn! Leuke verrassing.


Ik hou niet van de meeste meeuwen, maar deze Zilvermeeuw (Larus argentatus) stond wel heel mooi in het ondergaande zonlicht.




Van onderen naar boven: Zwarte Zee-eend (Melanitta nigra), Roodkeelduiker (Gavia stellata) en Parelduiker (Gavia arctica). Een paar van mijn lelijkste foto's, maar tegelijkertijd ook een paar van de leukste soorten.


Deze Kuifduiker (Podiceps auritus) kwam aan het eind van de dag ook nog even dichterbij. Samen met een mannelijke Middelste Zaagbek (Mergus serrator). We sloten de dag uiteindelijk af in Apeldoorn met heerlijke Tapas!

afbeelding van Julian

Winterse Grote Sterns


Grote Stern (Thalasseus sandvicensis) in winterkleed vliegt langs op een mooie januaridag bij de Brouwersdam. Deze soort is nu nog in kleine aantallen aanwezig in ons land maar de komende maanden zullen het er meer worden.


Voorkomen per maand in Nederland gebaseerd op goedgekeurde waarnemingen. Bron: Waarneming.nl (https://waarneming.nl).

▪ Zie deze BirdBlog van Sylvia voor 'n uitgebreid verslag over ons dagje bij de Brouwersdam.
▪ Harvey van Diek (SOVON) heeft onlangs een leuk stukje geschreven over overwinterende Grote Sterns: Facebookpagina van SOVON.
afbeelding van Julian

Zeldzaamheden in Utrecht


Bladkoning (Phylloscopus inornatus) in Utrecht (Terwijde). Deze zeldzame soort overwintert maar af en toe in Nederland en wordt vooral langs de kust gevonden.

Een kilometer verderop ligt de Haarrijnseplas (Vleuten) met onder andere een prachtig mannetje IJseend in winterkleed, Geoorde Futen en 'n Kuifduiker. Ook zou er een Middelste Zaagbek moeten rondzwemmen maar die heb ik niet gezien.

Geoorde Futen (Podiceps nigricollis).
IJseend (Clangula hyemalis). Geoorde Fuut (Podiceps nigricollis).
afbeelding van Julian

Hardenberg Herbarium #1: Plantago coronopus.


Hertshoornweegbree (Plantago coronopus) is een onopvallende maar in de gemeente Hardenberg niet zeldzame plantensoort. Bij ons vooral te vinden langs wegbermen. Z'n Nederlandse naam spreekt voor zich.

Deze foto heb ik gemaakt bij de picknicktafel op deze plek.
Kaart met meer locaties in onze gemeente waar ik de soort heb aangetroffen hier.

Dit artikel in de Facebookgroep "Natuur in Hardenberg".

Pagina's

Abonneren op RSS - Nederland